Τελικά… “ξέφυγε”, αντίο “Φούτζι”…

Η...αιώρηση ήταν ο τρόπος κίνησης του “Φούτζι”. Μια διαρκής ταλάντευση που τον δυσκόλευε να πατήσει στη γη με συμβατικό τρόπο, η βαρύτητα τον επιβράδυνε και κούραζε την “παλιά” ψυχή του.

Έτσι έλεγε ότι ένιωθε το “είναι” του, όσο κι αν η εικόνα που έβλεπαν οι άλλοι σε αυτόν, περισσότερο έμοιαζε με την εικόνα ενός παιδιού...ετών 37. 

Δε χώρεσε σε καμία ονειροπαγίδα, δεν του άρεσε να παλεύει με την σκόνη που σήκωνε η γη και διάλεξε να αποτελειώσει μοναχός το ταξίδι. 

Φέρθηκε με ανιδιοτέλεια στους ανθρώπους, συμπόνεσε και νοιάστηκε τους φίλους του, άνοιγε τους χάρτες και ζέσταινε το μυαλό του για ελεύθερες πτήσεις πάνω από την ινδική υποήπειρο και το οροπέδιο του Θιβέτ. 

Ήθελε όμως να τις κάνει απαλλαγμένος από επίγειους δαίμονες, φόβους και σάπιες λέξεις...  

Το τελευταίο αντίο στον “Φούτζι” θα πουν στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής (14/01), στα νέα νεκροταφεία Ορεστιάδας (Πύργος), συγγενείς και φίλοι του. 

Φωτογραφία της ημέρας

Ροή ειδήσεων

Επικοινωνία