Ορεστιάδα: Κατεδαφίζεται το “μνημείο” κακοτεχνίας και πεταμένων λεφτών 

Κατεδαφίζεται προσεχώς το κτίριο “κουφάρι” που βρίσκεται δίπλα στο δημαρχείο Ορεστιάδας, το οποίο ποτέ δεν...ευτύχησε να γίνει “κάτι”.

Την κατεδάφιση θα κάνει η εταιρεία που θα αναδειχθεί από τον διαγωνισμό που θα προκηρύξει τις επόμενες ημέρες ο δήμος και θα διενεργηθεί άμεσα, όπως και η εκτέλεση των εργασιών “κατεδάφισης μεμονωμένων κατασκευών από οπλισμένο σκυρόδεμα και μεταφοράς των μπαζών σε χώρους όπου θα ανακυκλωθούν”. Έτσι περιγράφονται οι εργασίες που περιλαμβάνονται στη μελέτη που εκπόνησαν οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, προϋπολογισμού 40.000 ευρώ.  

Οι εγκρίσεις έχουν δοθεί με ομόφωνες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το “κουφάρι” δεν θα υπάρχει μέχρι το καλοκαίρι. 

Ο χώρος θα μείνει κενός προς το παρόν, και θα εξυπηρετήσει τις ανάγκες στάθμευσης των οχημάτων του δήμου, ενώ μελλοντικά θα εξεταστεί με ποιον τρόπο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η συγκεκριμένη έκταση.

Η ιστορία του συγκεκριμένου κτιρίου ξεκινά το 1981, επί δημαρχίας Νικολάου Ευαγγέλου, όταν το τότε υπουργείο Συντονισμού, ενέταξε με προϋπολογισμό 30 εκ. δραχμών περίπου το έργο κατασκευής “Κοινωνικού Κέντρου” του δήμου Ορεστιάδας στο πρόγραμμα Evros Development Project.

Το έργο περιελάμβανε όλο το συγκρότημα που βρίσκεται δίπλα στο δημαρχείο, το ήμισυ του οποίου θα είχε χρήση «πολιτιστικού κέντρου». Το άλλο μισό είναι αυτό που μέχρι σήμερα αποτελεί την επέκταση του δημαρχείου, όπου στεγάζονται υπηρεσίες του δήμου και η αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου. Στο ίδιο πρόγραμμα είχε ενταχθεί και η κατασκευή της κλειστής λαϊκής αγοράς, που, τελικά, για δεκαετίες στέγασε το Πρωτοδικείο. 

Επρόκειτο για δύο “φαραωνικού τύπου” έργα για τα τότε μεγέθη της Ν. Ορεστιάδας, τα οποία, δυστυχώς, δεν λειτούργησαν όπως προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός χρήσης τους, ενώ το ένα κατέληξε να είναι ένα παντελώς άχρηστο οικοδομικό κατασκεύασμα, μνημείο κατακοτεχνίας και...υγρασίας! 

Το κτίριο παραδόθηκε την περίοδο 1984-1985, ωστόσο, όπως υποστηρίζει ο πρώην δήμαρχος Ορεστιάδας, Βαρσάμης Βαρσαμακίδης, που διαδέχθηκε το 1987 τον Νικόλαο Ευαγγέλου, “δεν έπρεπε να παραληφθεί ποτέ. Αντιληφθήκαμε από την πρώτη στιγμή το μέγεθος των κακοτεχνιών. Ανάψαμε τα καλοριφέρ για μία ημέρα και την επόμενη μπήκαμε μέσα για να δούμε τι γίνεται και πώς μπορούμε να το διαμορφώσουμε. Ο χώρος δεν θα ήταν δυνατό να θερμανθεί ποτέ και η υγρασία ήταν παντού”, θυμάται ο κ. Βαρσαμακίδης.

Τελικά το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ελάχιστες φορές, κυρίως από συλλόγους που ζητούσαν χώρους για τις συνελεύσεις τους, και μόνο σε περιόδους που η θέρμανση δεν ήταν απαραίτητη. Μετά από αρκετά χρόνια ο κ. Βαρσαμακίδης κατάφερε να έχει την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου και τη συναίνεση της τότε Νομαρχίας Έβρου για την κατεδάφισή του. “Είχαμε προγραμματίσει το γκρέμισμα, δεν πρόλαβα όμως, γιατί στις 3 Σεπτεμβρίου 1996 παραιτήθηκα από τη θέση του δημάρχου λόγω της υποψηφιότητάς μου για βουλευτής”, εξηγεί ο πρώην δήμαρχος Ορεστιάδας. 

Και οι δήμαρχοι που τον διαδέχθηκαν, μάλλον το ίδιο ήθελαν να πράξουν, ωστόσο μεσολάβησαν σχεδιασμοί ανακατασκευής και εξασφαλίστηκε και χρηματοδότηση για να υλοποιηθεί αυτή. 

Το 1999, επί θητείας Άγγελου Παπαϊωάννου, ανατέθηκε στην Πολυτεχνική του Δ. Π. Θ. η εκπόνηση μελέτης ανακατασκευής (με δύο συμβάσεις), συνολικού κόστους 40 εκ. δραχμών περίπου [15 εκ. δραχμές η πρώτη (1999) και 25 εκ. δραχμές η δεύτερη (2000)]. 

Στις 8 Δεκεμβρίου 2003, με τη συγκεκριμένη μελέτη, το έργο παίρνει έγκριση χρηματοδότησης ύψους 1,5 εκ. ευρώ από τον τότε υπουργό Πολιτισμού, Βαγγέλη Βενιζέλο. 

Δημοπρατείται τον Σεπτέμβριο του 2004 επί θητείας Γρηγόρη Τζότζολα και τον Δεκέμβριο του 2005 αρχίζουν τα προβλήματα των καθυστερήσεων στην εκτέλεση των εργασιών και οι οικονομικές διαφωνίες με τον δήμο. Η εργολαβία διαλύεται οριστικά τον Ιανουάριο του 2007 και ενώ στον δημαρχιακό θώκο βρίσκεται πλέον ο Δημήτρης Μουζάς. Η διένεξη δήμου-εργολάβου μεταφέρεται στα δικαστήρια και το έργο “παγώνει”. 

Έναν χρόνο μετά, στις 31 Δεκεμβρίου 2007, ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Αλογοσκούφης, δίνει εντολή ανάκλησης των χρηματοδοτήσεων έργων που δεν παρουσιάζουν καμία κίνηση. Μέσα σε μία νύχτα το 1,5 εκ ευρώ της χρηματοδότησης του “Πολιτιστικού Κέντρου” Ορεστιάδας αποσύρεται. 

Έκτοτε, και για σχεδόν 10 χρόνια, ο δήμος Ορεστιάδας “τραβιέται” στα διοικητικά δικαστήρια, μετά από πέντε προσφυγές που έκανε ο εργολάβος, διεκδικώντας την άρση της έκπτωσής του.

Οι τέσσερις έχουν ήδη κριθεί υπέρ του δήμου και απομένει η εκδίκαση της πέμπτης, η οποία, ωστόσο, εκτιμάται ότι θα έχει την ίδια τύχη.

Ο Βασίλης Μαυρίδης είναι ο 7ος δήμαρχος που βρέθηκε αντιμέτωπος με το “κουφάρι” και στη δική του θητεία ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την κατεδάφισή του.  

Τα συμπεράσματα της ιστορίας του συγκεκριμένου κτιρίου συμπίπτουν με εκείνα άλλων “άστοχων” έργων στην Ελλάδα, και είναι θλιβερά: 

Στην περίπτωση του “Πολιτιστικού Κένρου” του δήμου Ορεστιάδας, το ελληνικό δημόσιο έχασε τα 30 εκ. δραχμές που δαπανήθηκαν για την κατασκευή του και άλλα 40 εκ. δραχμές για τη μελέτη ανακατασκευής που ποτέ δεν έγινε. 

Εάν στα παραπάνω ποσά προσθέσουμε και τις 40.000 ευρώ για την κατεδάφιση, το συνολικό άθροισμα των “πεταμένων λεφτών” φτάνει κοντά στα 250.000 σημερινά ευρώ. 

 

Ροή ειδήσεων

Επικοινωνία

Στην ίδια κατηγορία