Ο “μεταβατικός” Βαγγέλης Μεϊμαράκης φαίνεται ότι θα κρατήσει, για ένα διάστημα έστω, σφιχτά τα γκέμια του κόμματος και θα αποτρέψει τις φυγόκεντρες τάσεις που “μοιραία” θα προκαλέσει η κούρσα της διαδοχής στην αρχηγία της Ν. Δ.

Η αποχώρηση-κατ' άλλους “απομάκρυνση”- του Αντώνη Σαμαρά από την ηγεσία του κόμματος, μετά τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, ανακουφίζει μεν μεγάλη μερίδα-ίσως τη μεγαλύτερη-των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, ανοίγει, ωστόσο, ένα κεφάλαιο που ουδείς γνωρίζει τι είδους end θα γράψει, γιατί για “happy” δεν το βλέπουν και τόσο εύκολο οι πιο  ανοιχτόμυαλοι του κόμματος...

Για πάρα πολλούς υποστηρικτές του κόμματος, ο Αντώνης Σαμαράς, ήδη από την 26η Ιανουαρίου 2015, ήταν πλέον βαρίδι στην παράταξη.  Ο ίδιος, βέβαια, είχε άλλη άποψη: Ήθελε οπωσδήποτε να δικαιωθεί και να επιστρέψει “πρωταγωνιστής” στην πολιτική σκηνή, έχοντας προηγουμένως καθαρίσει την “πιάτσα” από τον Αλέξη Τσίπρα και τον κυβερνητικό του συνεταίρο, Πάνο Καμμένο.

Δεν του βγήκε... Ο Αντώνης έφυγε και ο επόμενος εκλεγμένος πρόεδρος θα πρέπει να ξαναστρώσει το χαλί για να συσπειρώσει τον κόσμο της Ν. Δ.

Στην παρούσα πολιτική συγκυρία, με τις εξελίξεις να τρέχουν πιο γρήγορα κι από τη σκιά τους, το μόνο που δε θα μπορούσε να τολμήσει το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι να ανοίξει άμεσα θέμα διαδικασιών διαδοχής. Αυτοί που μιλούν με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη και τον ξέρουν καλά, θεωρούν βέβαιο ότι το καλοκαίρι θα βγει “μεταβατικά” και “από Σεπτέμβριο βλέπουμε...”

Ξέρουν ότι μέσα στη γενικότερη πολιτική δίνη που επικρατεί, το μόνο που δεν χωράει στη Νέα Δημοκρατία είναι η απειλή της “εσωστρέφειας”, την οποία, για ένα διάστημα, ούτως η άλλως θα υποστεί το κόμμα, μέχρι να προκύψει ο επόμενος αρχηγός.

Δεδομένου, δε, ότι τα πρόσωπα που ήδη δηλώνουν “παρών” στην κούρσα διαδοχής ανήκουν στην “παλαιά φρουρά” και δεν εμπνέουν ούτε καν τον νεαρό κόσμο της Ν. Δ., τα πράγματα περιπλέκονται. “Υπάρχει ο κίνδυνος κατακερματισμού του κόμματος”, παραδέχονται πολλά στελέχη και δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο το κόμμα να ακολουθήσει την πορεία που οδήγησε το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ στο 4,63% των τελευταίων εθνικών εκλογών.

“Είναι πιθανό να μιλάμε πραγματικά για το κλείσιμο του μεταπολιτευτικού πολιτικού σκηνικού”, εκτιμούν ορισμένοι, διαβλέποντας το οριστικό “τέλος” των δύο κομμάτων που επί 40 και πλέον χρόνια διαφέντευαν τον τόπο. “Η Ελλάδα φαίνεται ότι μπαίνει πλέον στο μοντέλο που ήδη, εδώ και χρόνια, επικρατεί και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι νέα σχήματα, κυρίως συνεργατικά, θα είναι αυτά που θα κυριαρχήσουν πολιτικά τα επόμενα χρόνια”, υποστηρίζουν.

Το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα μπήκε στον προθάλαμο της “επόμενης μέρας” της , στην οποία οι ψηφοφόροι που προσδιορίζονται από το κέντρο και αριστερότερα έχουν βρει τον πολιτικό εκφραστή τους. Απομένει να δημιουργηθεί και ο αντίπαλος πόλος, που θα συγκεντρώσει τον κόσμο της “κεντροδεξιάς”, η οποία προς το παρόν διανύει τη δύσκολη φάση μετάβασης της στο νέο. Ήρθε η ώρα η παλιά “δεξιά” να παραδώσει τα κλειδιά, οριστικά και αμετάκλητα, σε νέα πρόσωπα και  νοοτροπίες, που θα της επιτρέψουν να επαναπροσδιοριστεί στη συνείδηση των ψηφοφόρων της, οι οποίοι εδώ και καιρό κινούνται χωρίς πυξίδα...

Φωτογραφία της ημέρας

Ροή ειδήσεων

Επικοινωνία

Στην ίδια κατηγορία