Ας ήταν ένα τραγούδι να αλλάξει τα μυαλά των ανθρώπων (;), εκείνων που η θέα, η στάση  και ο λόγος τους μόνο τους σιελογόνους αδένες μπορούν να διεγείρουν.

Θλιβερά “τέρατα” που υψώνουν τείχη, φράχτες και κάθε είδους εμπόδια, που απώλεσαν κάθε επαφή με τον βασικό κώδικα ανθρωπιάς.

Ο Γιάννης Κ. Ιωάννου και η Στέλλα Δενδηλιάρη ένωσαν μουσική και στίχους, η Καλλιόπη Βέττα έβαλε φωνή. Το τραγούδι, όμως, είναι μια ακόμα κραυγή στα γελοία προσκόμματα που έστειλαν στον θάνατο όλους τους μικρούς “Αϊλάν”. 

Και τι έμεινε, άνθρωποι; Άδειες καρδιές άδειων καιρών...

Αφιερωμένο στο αίσθημα της ασφάλειάς μας...Μέχρι να έρθουμε εμείς στη θέση τους...

 

Φωτογραφία της ημέρας

Ροή ειδήσεων

Επικοινωνία